119. Lokale groentjes en fruit

Lokale groenten en fruit eten: dat is geen sinecure als je de gemiddelde supermarkt bezoekt! Wij hebben een seizoenskalender hangen in de keuken om zo een beter zicht te hebben op de groenten en fruit van die maand. Die kan je hier downloaden en als er nu ooit eens iets nuttig was om uit te printen, dan is het dit wel 🙂 Hang dit op en kijk er geregeld naar, want als je zelf geen of niet veel groenten- of fruitteelt, dan heb je soms geen perfect beeld van wat er die maand geoogst wordt. Voor de gedwongen teelt in serres is energie nodig en om groenten te eten die in dat seizoen bij ons niet groeien heb je een heuse CO2-uitstoot nodig. Dit kan je vermijden door lokaal en seizoensgebonden te eten.

Onlangs had ik het geheel per ongeluk voor: ik kocht appelen en kwam thuis, alwaar er klachten kwamen: de appelen die gekocht had kwamen uit Nieuw-Zeeland! Zeer erg, vind ik persoonlijk, want als er nu iets is dat je toch gewoon lokaal koopt, is het toch wel een appel zeker! En ik ben dan al iemand die daar fel op let, maar je ziet het, een moment van onoplettendheid en je hebt de wereld op je bord and not in a good way

Ander voorbeeldje: groene asperges. Iets dat typisch in België wordt gekweekt, vooral de streek rond Mechelen is er heel bekend om. Maar als je niet oplet, heb je asperges gekocht uit Peru (wat ik onlangs bijna voor had). Op deze website stoefen ze er zelfs mee als woordje uitleg bij een recept “Groene asperges zijn bijna het hele jaar door verkrijgbaar, in de winter komen ze uit Italië, Spanje en zelf uit Peru”.

Een ander voorbeeldje: boontjes. Eén onoplettendheid is genoeg om boontjes uit Kenia op je bord te hebben. Terwijl de boontjes nu volop aan de struiken hangen bij ons! Om even te duiden: Kenia ligt in de Hoorn van Afrika, de regio waarover de berichtgeving vaak eenzijdig gaat over een desastreuze hongersnood… En wij eten dan hun boontjes op… Lijkt niet erg logisch hé?

Bij deze doe ik dus graag een warme oproep om goed de etiketten te lezen. Want voor een appel die dichter bij huis gekweekt is betaal je waarschijnlijk niet meer (en als het toch zo was, zou dat de moeite zijn) en je hebt minder energieverspilling en CO2-uitstoot op je geweten. Wil jij per sé groenten uit een ander seizoen nu kunnen eten? Vries ze dan in en eet ze later op! Zo maak ik bijvoorbeeld nu in de zomer tomatensausjes die boordevol vitamientjes zitten, die ik in pakjes invries. In de winter kan ik dan eens snel een pasta gereed maken met zomerse tomaatjes, paprika, courgette en aubergine.

Is het te veel gevraagd om etiketten te lezen of om een blik te werpen op je seizoenskalender? Overweeg dan eens een groentenabonnement.  Dit is een systeem waarbij bio-boeren telkens het beste van het veld voor je selecteren en op een vaste plaats leveren. Jij kan daar elke week je verse groenten gaan afhalen (dat kan ook gewoon bij die bio-boer zelf zijn). De Milieuadvieswinkel zet voor jou op een rijtje waarom dit een goede keuze is:

  • Bereikbaar: je kiest een afhaalpunt in je buurt.
  • Vers: de groenten liggen niet onnodig in de winkel of de groothandel te wachten.
  • Gevarieerd: wekelijks een rijke en verrassende variatie aan groenten; in een jaar eet je minstens 50 verschillende soorten!
  • Betaalbaar: de groenten koop je aan een interessante prijs omdat ze rechtsreeks van de boerderij komen.
  • Biologisch: alle groenten zijn van gecontroleerd biologische teelt.

Voor ons was dit iets minder ideaal: wij krijgen zeer veel groenten uit de tuin van mijn schoonouders mee, waarbij we soms zelf al moeite moeten doen om alles op te krijgen, dus zo’n groentenabonnement is niet echt iets voor ons, maar voor anderen kan dit denk ik een zeer goede manier zijn om terug een stapje dichter bij de natuur en teelt van groenten en fruit te staan!

Oproep: zijn er naast de voorbeelden van appelen, asperges en boontjes waar ik spontaan aan dacht nog groenten of fruit waarbij we gemakkelijk in de val lopen? Deel het dan zeker hieronder in een reactie!

6 gedachtes over “119. Lokale groentjes en fruit

  1. Ik eet graag kiwi’s, maar spijtig genoeg komen die meestal uit Nieuw-Zeeland. Maar onlangs heb ik kiwi’s uit Italië ontdekt. Dat is toch al een aardig stukje dichterbij. Nu nog van mijn bananenverslaving afgeraken…
    Tomaten durven ook wel eens uit Spanje te komen (ook in de zomer!), terwijl ze in de zomer ook in België geproduceerd worden.

  2. Vele voorbeelden hoor, maar de Spaanse tomaten zijn inderdaad een treffend voorbeeld. Ook aardbeien is zoiets: eet gewoon zeer lekkere aardbeien uit Belgie ipv. van die triestige exemplaren uit Spanje.
    Maar zelfs melk is zoiets. Naar het schijnt is voeren we, net als Nederland, Duitsland en Groot-Brittanië zowel melk IN als UIT (heb niet direct cijfers, maar denk bv. aan de Duitse melk in de goedkopere warenhuizen).

    Exotisch fruit is natuurlijk moeilijker, dat moet nu eenmaal van ver komen. Maar wist je dat kiwi’s tegenwoordig in Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrike en nog ergens in Zuid-Amerika worden gekweekt, enkel en alleen om wereldwijd (en dan vooral in Europa en de VS) een continue aanvoer aan goedkope prijs te voorzien, onder druk van de grote supermarktketens.

  3. Weet je wat ik vervelend vind? Dat je met kleine kinderen (kinderen jonger dan één) soms wel buiten het seizoen eten moet kopen. Gewoon omdat ze nog niet alles mogen eten en ik kan ze toch ook niet altijd wortelen of champignonnen geven hé? Ik ben daar een hele tijd heel fanatiek in geweest, in het kopen van lokale groenten, maar nu baby 2 er is, betrap ik mezelf er op niet meer zo nauwkeurig te zijn. En kinderen alleen maar appelen en peren geven, is het ook niet. Nog zoiets straf: biologisch en ecologisch gaan ook niet hand in hand. Toch niet in onze biowinkel hier. Champignonnen uit weet ik veel waar? Tja, … niet veel aan te doen zeker? Zelf goed uitkijken en mss moet je dan wel drie winkels aflopen, maar het is goed en beter voor iedereen. Nu iedereen nog overhalen hetzelfde te doen 😉

    • Probleem is dat we veel lokale vruchten niet meer kennen. Toen mijn ouders klein waren, was een appelsientje van Sinterklaas echt een cadeau, want de rest van het jaar was dat er niet. En toch zijn zij ook gezond en wel groot geworden hoor! Maar het is natuurlijk niet gemakkelijk. We moeten terug leren luisteren bij onze lokale boeren en (groot)ouders.

      En ecologisch biologisch fairtrade. Ideaal is natuurlijk biologische groenten van de lokale boer aan een faire prijs 🙂

  4. Inderdaad, de biowinkel is geen garantie voor lokaal en dat vind ik wel spijtig! Het zou toch zeker daar dan toch echt duidelijk aangegeven moeten zijn of een product van ver komt of niet.
    @ Renaat: ik vind uw bemerking over het probleem van het niet meer kennen van lokale vruchten zeer goed! Het is echt zo dat veel mensen denken niet meer zonder verre vruchten te kunnen, maar we moeten gewoon wat beter zoeken naar hoe het vroeger werd gedaan. Al is het soms wel moeilijk om aan bijvoorbeeld een mango te weerstaan eens je weet hoe lekker die is 😉
    @ Lies: ik ben ook vaste klant bij die bioboer in de Diestsestraat 🙂 Ik begrijp u helemaal wanneer u zegt dat uw aandacht en eisen naar lokaal én bio wat verslappen, het zou gewoon veel meer de norm moeten zijn, zodat het niet zoveel tijd en inspanning vergt! Ik doe ook mijn best, maar soms is het gewoon erg moeilijk… Hopelijk wordt bio en lokaal in de toekomst veel meer de standaardoptie, die minder moeite vergt en eens zo goed is voor onszelf en voor het milieu!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s