94. Freiburg: dag 2

Na een nacht in ons ecologisch hotel en een bad met biologische hervulbare douchegel waren onze batterijen opgeladen om een tweede dag volop indrukken op ons af te laten komen. Nadat we een ontbijt met streek- en bioproducten achter de kiezen hadden, waren we zowel live als met een vooraf opgenomen reportage in ‘Peeters & Pichal’, met een sateliet van op het dak van ons hotel, temidden van de zonnepanelen. We gaan nog moeten wennen aan een veel minder ecologische omgeving als we terug zijn denk ik :-), het wordt bijna een evidentie hier en dat is een heerlijk gevoel.

En dan was het zover: onze trip naar de befaamde wijk Vauban stond op het programma, de wijk in Freiburg die model staat voor duurzame stadsontwikkeling en op een voormalige militaire basis van de Franse bezettingszone net na de Tweede Wereldoorlog gebouwd is. Toen de Fransen hier vertrokken, kwam er een gigantische ruimte vrij in een stad die ook toen al te kampen had met de typisch stedelijke problemen van onder andere plaatsgebrek voor wonen. Daar is dan dat ecologisch idee helemaal vanuit de bevolking gekomen, bottom up. Rieselfeld is een ander ecologisch voorbeeld als wijk, maar is veel meer top down, en dus vanuit een initiatief van de overheid tot stand gekomen. In Vauban kunnen de inwoners met de eer gaan lopen.

We hebben hier eerst wat rondgewandeld, wat mensen aangesproken en hen gevraagd hoe het is om in die wijk te wonen en vooral ons laten overvallen door de ene indruk na de andere. Hoewel we alledrie misschien een ander beeld hebben van een ideale woonomgeving, hadden we alledrie direct iets van “hier zou ik kunnen wonen, hier zou ik gelukkig zijn”… Die eerste indrukken lieten we even inwerken in het zonnetje met een heerlijke lunch in Restaurant Süden, opnieuw een aanrader waarbij in het weekmenu er elke dag (hou je vast) een veganistische, een vegetarische en een andere lunch wordt aangeboden. In dat zonnetje beseften we ook meteen dat al die zonnepanelen rond ons op de  huizen overuren aan het kloppen waren: een ideale stad dus om zonnepanelen te leggen, zo met dat microklimaat aan de voet van het Zwarte Woud.

Na de lunch werden we vergezeld van Luciano Ibarra van de Innovation Academy die ons met veel enthousiasme en kennis rondleidde door de wijk. Deze wijk in woorden omschrijven kan je eigenlijk alleen met superlatieven. Het is ongelooflijk wat men daar gecreëerd heeft… Geen enkel huis is hetzelfde, ze hebben alleen gemeen dat ze duurzaam gebouwd zijn. Velen hebben zonnepanelen, ze zijn allen goed geïsoleerd, zijn vaak gebaseerd op cohousing projecten, er is véél groen (zowel een klein privé tuintje als 3 grote gemeenschappelijke groene aders die door de wijk lopen), … Ik kan echt eindeloos doorgaan! De foto’s zullen ook al wat helpen om het beeld verder te schetsen, want even goed als onze gids Luciano zal ik het niet kunnen navertellen, maar het lijkt me in elk geval onontbeerlijk voor iedereen die geïnteresseerd is in een duurzame samenleving om hier eens een kijkje te komen nemen, ideeën op te doen en gewoon ook de sfeer op te snuiven.

Graag geef ik jullie toch ook nog enkele cijfers mee, omdat die toch ook voor zich spreken. De wijk omvat een oppervlakte van 1000 op 600 meter en geeft plaats aan maar liefst 2000 woonunits waar zo’n 5 à 6000 mensen leven. Frappant is dat er gemiddeld slechts 150 auto’s zijn per 1000 mensen, wat zo’n derde is van het Europese gemiddelde en de helft in vergelijking met de rest van de inwoners van Freiburg. Wij Belgen zijn gewoon om een groot huis te hebben en hebben vaak schrik om dichter op elkaar te gaan wonen, maar hier rondwandelen bewijst dat dit zeker kan, zonder in te boeten aan levenskwaliteit, integendeel! Na enkele uren wandelen ben je hier in zo’n gelukzalige roes dat permanent daar wonen niet anders dan goed kan zijn voor je.

Na deze geweldige ervaring worden we rond geleid door Tobias Bube, verantwoordelijke marketing voor Rolf Disch, dé architect gespecialiseerd in bouwen met zonnepanelen.  We bezochten onder andere de Heliotrop, een concepthuis dat meedraait met de zon en een meer open en meer gesloten kant heeft die dus naargelang het weer naar de zon kan gedraaid worden. Op het dak staan zonnepanelen die afzonderlijk nog eens draaien. Daarnaast bezochten we ook het Sonnenschiff (zonneschip), het eerste commerciële ‘plusenergie’-gebouw in de wereld, dit gebouw genereert dus meer energie dan het nodig heeft. We hadden het geluk dat we Rolf ook zelf mochten ontmoeten en een deel van zijn visionaire ideeën uitgelegd kregen.

En ook nu weer laat ik een mix aan foto’s op jullie los die Jeroen opnieuw zo mooi heeft gemaakt, geniet ervan!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s