65. Voorkeurvegetariër

Dit weekend las ik in De Standaard een artikel over twee journalistes die het vegetarisch menu in de sterrenrestaurants ’t Zilte en Hof van Cleve eens op de rooster gingen leggen. Dorien Knockaert legde daar op een heel treffende manier uit hoe ik mezelf en mijn voedingskeuze ook zie, namelijk als een “voorkeurkeurvegetariër”. Ik nodig jullie zeker uit om dat artikel eens te lezen, het heet Sterren zonder vlees.

Dat leek ook Filip Van Ongevalle, blijkbaar een collega van haar, niet te zijn ontgaan. Hij zegt hierover het volgende in zijn column getiteld Voorkeurvegetariër:

Van alle dingen die je tegenwoordig kunt zijn – vleeseter, viseter, flexitariër, vegetariër – ben ik het meeste dat laatste’, las ik. ‘Verhip, ik ook!’, dacht ik. En toen kwam het. Het woord dat mijn krant goed maakte en meteen ook mijn dag: Laten we me een voorkeurvegetariër noemen’. Een voorkeurvegetariër. Achttien letters, en ze proefden als achttien vegetarische toastjes, halverwege gekruid met een alliteratie à la carte. U moet het maar eens hardop uitspreken: het is een woord dat buitengewoon lekker bekt. En bovendien de lading dekt. En de tafel! Want voortaan moet het niemand meer afschrikken dat ik geen vlees eet. Ik begin niet te gillen als iemand een biefstuk onder mijn neus schuift. Ik eet wat de pot schaft. Ik ben een voorkeurvegetariër. Als dat geen bondige uitleg is.

Ik vond het een hele verademing om op zo’n korte tijd deze twee stukjes over vegetarisme te lezen. Het is immers niet altijd even gemakkelijk om aan de mensen uit te leggen waarom je vegetariër bent, wat je nog wel eet en wat niet en waarom je soms toch nog vlees eet, om bijvoorbeeld gewoon op familiefeesten niet moeilijk te doen. En daar dan op dat moment nog van genieten ook.

Het enige wat ik wel spijtig vind, is dat wanneer er zulke stemmen opgaan die zeggen van “ik probeer vegetarisch te eten” of  “ik eet meestal geen vlees” of “ik probeer mijn vleesconsumptie te beperken”, dat daarop dan vaak dat belerende vingertje moet volgen van bepaalde mensen die wel fulltime vegetariër zijn. Bij deze wil ik hen dus graag een oproep doen. Is niet elke poging om je vleesconsumptie te minderen aan te moedigen? Ik vind het contraproductief door bij wijze van spreken naast hun bord te gaan staan en te zeggen dat ze zich geen vegetariër mogen noemen omdat ze af en toe eens “zondigen” (als je dat zo al kan noemen…).

Ik vind dat vegetarisme al te vaak negatief onder de aandacht komt, als een negatieve keuze, zich afzetten tegen dierenmishandeling, tegen de milieu-impact van vlees, … Dat is het in zekere zin wel, maar het is ook gewoon een positieve keuze, voor een gezonder leven, een beter dierenwelzijn en het milieu dat er wel bij vaart. Daarnaast maakt iedereen die keuze gewoon voor zichzelf en vind ik het moeilijk om een waarde-oordeel te maken over een ander zijn keuze…

Volmondig JA dus voor meer van deze positieve aandacht voor mensen die (bij voorkeur / parttime / soms / vaak / …) kiezen voor vegetarisme!

En stiekem eerder NEEN tegen belerende vingertjes of zeurende commentaar dat een béétje vegetariër zijn, niet hetzelfde of evenwaardig is aan helemààl vegetariër zijn… 

Edit: Dat het woord de gemoederen verre van bedaard begint stilaan duidelijk te worden, hieronder een greep uit enkele reacties die ik op het net las.

Enkele positieve reacties:

  • Ik vind dat je jezelf als sporadisch vleeseter best een voorkeurvegetariër mag noemen. Het geeft het woord ‘vegetariër’ positieve PR, het is een ‘voorkeur’, zoals een voorkeur voor BMW’s of een voorkeur voor kaviaar. Sjiek.
  • Sorry mensen maar ik vind het wel een mooi woord. Zowel taalkundig als inhoudelijl. En als er flexitariërs mogen bestaan (wat een afgrijselijk woord is), waarom dan geen voorkeurvegetariërs?
  • De benamingen maken in mijn ogen niks uit. Als iemand geen of veel minder vlees eet kan ik dat alleen maar toejuichen!
  • Mooier woord dan flexitariër. En het dekt mijn lading, wij doen tegenwoordig van ‘donderdag vleesdag’. Overigens voldoet de categorie ‘vegetarisme’ niet altijd wanneer je duurzaam en verantwoord wil eten. Een vegetariër die boontjes uit Kenia eet is m.i. minder goed bezig dan een voorkeurvegetariër die weleens een Zeeuws mosseltje lust. Bijvoorbeeld.
  • ‎’t was te peizen dat er weer een paar zelfverklaarde “veggie police” agenten zich zouden roeren. Hoeveel keer moeten we het nog zeggen: door je zo extremistisch op te stellen, jaag je de mensen weg “alleen de 100% vegetariërs/veganisten zijn de echte, alle andere moeten eruit!” Wat voor een boodschap is dat nu? Zoals idd hierboven te lezen valt, denk ik dat er heel veel mensen “groeien” in vegetarisme.
  • Wie is hier aan het fulmineren tegen mensen die niet 100% vegetarisch zijn? Ik vind het geweldig als mensen minder vlees eten (natuurlijk is de vraag wat is minder. Is minder nog altijd het 10 dubbele van 100 jaar geleden?). Als je minder vlees eet zeg dan dat je minder vlees eet. Dat is duidelijk. En daar krijg je mijn respect voor.

Enkele negatieve reacties:

  • Een voorkeurvegetariër is geen vegetariër maar een opportunist.
  • Hoe vaak hoor ik mensen niet zeggen: ik eet bijna geen vlees. Ze denken dan aan vlees bij de soep en aardappelen. Ondertussen eten ze massa’s zaken waar vlees in zit zonder er op te letten omdat ze nu eenmaal geen vegetarier zijn, inclusief boterhammen vlees… Dus, nee, geen goed woord. Je bent vegetarier, of je bent het niet.
  •  ik vind het nogal klinken als übermensch eigenlijk…
  •  ik ga eens tegendraads doen: ik vind het géén leuk woord. niet dat ik an sich iets heb tegen mensen die minder vlees eten – dat is inderdaad een verbetering. maar als je nog steeds vlees eet ben je nu eenmaal gewoon een omnivoor. als je er dan toch een leuk woordje van wil maken, noem jezelf dan ‘vleesverminderaar’ of zo, maar door de term voorkeurvegetariër te gebruiken creëer je nu eenmaal verwarring over wat vegetariër zijn betekent.
  • Ik ken ook verschillende mensen die zichzelf vegetarier noemen maar gewoon dagelijks vis of kip eten. Dus blijkbaar is het nog altijd verre van duidelijk wat vegetarisme betekent. Door nieuwe idiote woorden uit te vinden verwar je mensen alleen nog meer. En diegene die echt consequent bezig zijn opeens extremisten…
  • Gewoon een bedenking: als je ‘vegetariër’ bent uit respect voor het leven, wat is dan de zin van ‘voorkeurvegetariër’? Voor zover ik weet, bestaat ‘een beetje dood’ toch niet?

3 gedachtes over “65. Voorkeurvegetariër

  1. Met het risico dat je me nu in het vakje van de vegetariërs met de ‘belerende vingertjes of zeurende commentaren’ zal indelen… Elke poging om je vleesconsumptie te beperken, om welke reden dan ook, is lovenswaardig, dat is zeker. Ik heb er zelf echter wel moeite mee als vleesverminderaars (om er nu een woord op te kleven) zich vegetariërs noemen, want daardoor krijgen ‘echte’ / fulltime vegetariërs vragen te horen als “maar vegetariërs eten toch ook vis?” en consoorten. Lastig hoor, als je vegetarisch bestelt en ze je vis serveren…

    • Eerst en vooral bedankt voor je reactie! Heel grappig, want je geeft net woord voor woord hetzelfde antwoord als een collega van mij daarnet (haar “vegetarische lasagna” op restaurant bevatte onlangs ook spinazie en zalm…). Ik begrijp inderdaad heel goed dat dit frustrerend is, en al die “halfbakken” vegetariërs maken het er de echte fulltime vegetariër natuurlijk helemaal niet gemakkelijker op om duidelijk te maken wat ze eten (en vooral wat ze niet eten). En voor de halstarrige vleeseter zal het waarschijnlijk inderdaad niet gemakkelijk zijn om er nog aan uit te kunnen met al die termen en alle verschillende invullingen. Maar langs de andere kant is het soms ook gewoon heel moeilijk om als “voorkeurvegetariër” (om het nu maar even zo te noemen) in één woord te zeggen wat je eet en wat niet. Je riskeert al gauw om 5 minuten uit te moeten leggen wat nu precies jouw visie op voeding is, en dat interesseert bitter weinig mensen 🙂 Ik begrijp dus volledig de kant van de echte vegetariër die het er zo niet gemakkelijker op wordt gemaakt, maar ik kan me wel storen aan dat echt belerende, bijna neerkijkende vingertje (waar ik je overigens nu zeker niet bij indeel!). Daarom vond ik het echt een aangename verrassing om de “voorkeurvegetariër” eens in een positiever daglicht te zien.

  2. Gelukkig snapt nu iedereen in mijn omgeving dat ik vegetarisch eet, maar als het echt moet of makkelijker is best een keer een uitzondering maak. Bijvoorbeeld toen ik werkte op een biologische boerderij in Frankrijk 2 weken. Daar heb ik gewoon met de pot meegegeten (bio vlees van een bevriende boer 20 km verder op) en daar eerst nog 2 weken op voorbereid door rustig met wat bouillon en een plakje beleg te beginnen (..anders gaat dat niet echt goed..).
    Aangezien ik voornamelijk vanwege het duurzame voorbestaan van de mensheid vegetariër ben, wordt het, hoe meer ik leer, hoe moeilijker om uit te leggen hoe ik het liefst eet. Want helaas, ik heb meer problemen met ’s winters groene groenten uit Kenia in laten vliegen (co2) terwijl een deel van de bevolking aan ondervoeding lijdt door gebrekkige regenval, dan met een zelf geschoten haasje uit een lokaal bos.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s